मोदीजी, करून दाखवा

सारा देश तुमच्या पाठिशी आहे

491999-pm-modi-addresses-nation-on-independence-day-afp

कालपासून मन अस्वस्थ आहे. प्रचंड मानसिक त्रास होतोय. जम्मू-काश्मीरमधील उरी इथं लष्कराच्या तळावर पाकिस्तान पुरस्कृत अतिरेक्यांकडून हल्ला होतो आणि त्यात भारताच्या एक-दोन नव्हे तर तब्बल १७ जवानांना वीरगती प्राप्त होते… हे सर्व जवान ‘ड्युटी’ संपवून आराम करण्यासाठी तळावर आलेले. तात्पुरत्या उभारलेल्या तंबूमध्ये ते विश्रांती घेत होते. स्फोटांनंतर हे तंबू देखील पेटतात काय आणि अवघ्या तीन मिनिटांमध्ये होत्याचं नव्हतं होतं काय. सारंच अनाकलनीय. दुर्दैवाची गोष्ट म्हणजे सतरा पैकी चौदा जवान आगीच्या तडाख्यात सापडले नि झोपेमध्येच त्यांना मृत्युने कवटाळले… हा सर्व घटनाक्रम कानावर आल्यापासून खूप खिन्न वाटतंय… मला वाटतं प्रत्येक देशभक्त भारतीयाची अवस्था माझ्यासारखीच झाली असावी. खोलवर कुठेतरी जखम झाल्यासारखी परिस्थिती आहे.

प्रत्येक वेळी पाकिस्तान कोणत्या ना कोणत्या मार्गाने येतो आणि भारताची कुरापत काढून निघून जातो. कधी त्यांचे सैनिक येतात. कधी त्यांच्या सैनिकांच्या गणवेशातील अतिरेकी. तर कधी अतिरेकी उघडपणे येऊन भारतीय तळांवर हल्ले करण्याचा प्रयत्न करतात. दुःख याचं आहे, की भारतात सध्या नरेंद्र मोदी यांचे सरकार असूनही अशा हल्ल्यांना प्रतिबंध झालेला नाही. मोदीजी, तुमच्याकडून देशवासियांना खूप अपेक्षा आहेत. त्यांना कठोर कारवाईचा दाखला द्या…

18jk3

पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांचा एक व्हिडिओ कालपासून व्हायरल झालाय. ‘आप की अदालत’ या कार्यक्रमात मोदीजी असं म्हणातात, की पाकिस्तानला त्यांच्याच भाषेत उत्तर दिले पाहिले. फक्त निषेधाचे खलिते आणि इशाऱ्यांचे ई-मेल पाठवून काहीही उपयोग नाही. पाकिस्तानला लव्हलेटर पाठविणे बंद केले पाहिजे. ही मुलाखत झाली तेव्हा नरेंद्र मोदी हे पंतप्रधान नव्हते. फक्त गुजरातचे मुख्यमंत्री होते. मात्र, आता ते भारताचे माननीय पंतप्रधान आहेत. सर्व सत्ता आणि सूत्रे त्यांच्याकडे आहेत. त्यामुळे त्यांनी फक्त निषेधाचे खलिते पाठवू नये. इशाऱ्यांचे ट्वीट करून शांत बसू नये. पाकिस्तानला असा धडा शिकवा मोदीजी, की पुन्हा त्यांनी आपल्याकडे वाकडा डोळा करून पाहता कामा नये.

(पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या व्हिडिओ पाहण्यासाठी या लिंकवर क्लिक करा…)

देशात माननीय अटलबिहारी वाजपेयी यांचे सरकार असताना पाकिस्तन कुरापती काढायचा. डॉ. मनमोहनसिंग सरकारच्या काळातही त्या सुरू होत्या आणि आता केंद्रात नरेंद्र मोदी यांचे सरकार आल्यानंतरही पाकिस्तानच्या कुरापती थांबलेल्या नाहीत. कधी गुरुदासपूर तर कधी पठाणकोट. नि आता उरी. २७ जुलै २०१५ रोजी पंजाबमधील गुरुदासपूर जिल्ह्यात भारतीय जवानांच्या वेषातील दहशतवादी घुसले आणि त्यांनी पोलिस ठाण्यावर गोळीबार सुरू केला. या हल्ल्यात पोलीस अधिक्षकासह चार पोलिसांना वीरमरण प्राप्त झाले. पठाणकोटचा हल्ला तर आणखीनच भयानक होता. दोन जानेवारी २०१६ रोजी म्हणजे या वर्षाच्या सुरुवातीलाच पठाणकोट येथील एअरफोर्स स्टेशनवर दहशतवाद्यांनी हल्लाबोल केला. जवळपास सतरा तास सुरक्षारक्षक आणि दहशतवादी यांच्यात चकमक सुरू होती. एकूण सहा जवान या हल्ल्यात हुतात्मा झाले. दोन वर्षांपूर्वी म्हणजे पाच डिसेंबर २०१४ रोजी उरी क्षेत्रातील मोहरा येथे दहशतवाद्यांच्या हल्ल्यात दहा जवान शहीद झाले होते. या सर्वांवर कडी म्हणजे उरी येथे नुकताच झालेला दहशतवादी हल्ला…

cstfimkviaqfnus

मोदीजी, म्यानमारमध्ये घुसून आपल्या जवानांनी दहशतवाद्यांच्या खात्मा केला होता आणि मणिपूरमधील हल्ल्याचा बदला घेतला होता तेव्हा आम्हाला आपला खूप अभिमान वाटला होता. देशामध्ये खरोखरच बदल झालाय आणि ‘अच्छे दिन’ येण्यास प्रारंभ झालाय, असं वाटायला लागलं होतं. मात्र, असे जम्मू-काश्मीर आणि पंजाबमध्ये हल्ले झाल्यानंतर आपले प्रत्युत्तर काहीच नसतं, याची आम्हाला कायमच खंत वाटते. पठाणकोट येथील हल्ल्यानंतर आपले लष्करप्रमुख मा. दलबीरसिंग सुहाग म्हटले होते, की आम्ही कोणत्याही आव्हानासाठी तयार आहोत… म्हणजे काय ते सर्वांनाच चांगले कळते. संरक्षणमंत्री मनोहर पर्रीकरही म्हटले होते, की आम्ही जशास तसे उत्तर देऊ. मागे एकदा ‘टाइम्स ऑफ इंडिया’ वाचल्याचं आठवतं. पर्रीकर एका मुलाखतीत म्हणाले होते, की शत्रूकडून कुरापत काढली गेली, तर आमच्या जवानांचे हात बांधून ठेवलेले नाहीत. ते देखील शत्रूला योग्य ते उत्तर देतील. इतकंच काय तर सध्या भारतीय जनता पार्टीचे राष्ट्रीय अध्यक्ष अमित शहा निवडणुकीपूर्वी म्हणाले होते, की नरेंद्र मोदी पंतप्रधान झाल्यानंतर पाकिस्तानी घुसखोर भारतात येण्याची हिंमतही करणार नाहीत. आता या सर्वांनी आपला शब्द खरा करून दाखविण्याची वेळ आली आहे.

पूर्वी मनमोहनसिंग सरकारवर कृतीशून्यतेचा आरोप व्हायचा. पंतप्रधान काहीच बोलत नाहीत आणि कृतीही करत नाहीत, अशी चौफेर टीका व्हायची. आता सरकार बदलले असले, तरीही मोदीजी आपल्याकडून पाकिस्तानला काहीच ठोस उत्तर दिले जात नाही. फक्त आंतरराष्ट्रीय न्यायालयात पुरावे सादर केले जातात. त्याचे पुढे काय होते कोणास ठाऊक? मोदीजी आम्ही आपल्यामध्ये कठोर कारवाई करणारा पंतप्रधान पाहतो. पाकिस्तानला धडा शिकविणारा आणि दहशतवाद्यांचे कंबरडे मोडणारा राष्ट्रप्रमुख पाहतो आहोत. गुजरातमध्ये जसे तुम्ही मुख्यमंत्री असताना दहशतवाद्यांनी काणा डोळा करून पाहिला नाही. तशीच परिस्थिती तुम्ही भारताचे पंतप्रधान म्हणून निर्माण करावी, अशी अपेक्षा आम्हाला तुमच्याकडून आहे. पाकड्यांना कायमचा धडा शिकवा आणि एकदाचा विषय मिटवून टाका.

modi-sharif-lahore

मध्यंतरी तर तुम्ही कमालच केलीत. पाकिस्तानचे पंतप्रधान नवाज शरीफ यांच्या वाढदिवशी तुम्ही थेट पाकिस्तानमध्ये गेलात. शरीफ यांच्या घरी जाऊन त्यांना वाढदिवसाचा केक भरविलात. पण शरीफ हे त्याला जागले नाहीत. तुम्ही पुढे केलेला मैत्रीचा हात त्यांनी अव्हेरला आणि तुमच्या वाढदिवशी त्यांनी केक नाही, तर दहशतवादीच पाठविले. बुलेट्स पाठविल्या. बॉम्बगोळे पाठविले. तुम्ही कितीही वेळा मैत्रीचे हात पुढे करा, त्यांच्यासोबत सेल्फी काढा. पाकिस्तान कधीच सुधारणार नाही. त्यांची अवलाद ही कुत्र्याचीच आहे. शेपूट वाकडे ते वाकडेच. हिंदूहृदयसम्राट शिवसेनाप्रमुख माननीय बाळासाहेब ठाकरे यांचे विचार मला या प्रसंगी कायमच आठवतात. बाळासाहेब म्हणायचे, ‘तुम्ही कसेही वागा. पाकिस्तानला कितीही गोंजारा, कितीही कुरवाळा. ते तुमचे कधीही मित्र होऊ शकत नाहीत. अजिबात नाहीत.’ बाळासाहेबांचे विचार कायम लक्षात ठेवा… ते विचारच तुम्हाला कठीण समयी मार्ग दाखवतील.

(हिंदुहृदयसम्राट शिवसेनाप्रमुख मा. बाळासाहेब ठाकरे यांचे मत एेकण्यासाठी या लिंकवर क्लिक करा)

Tribute to slain soldiers

आज देशभरातून एकच मागणी होते आहे. ती म्हणजे पाकिस्तानवर तुटून पडा. त्यांना असा धडा शिकवा की पुन्हा त्यांची हिंमत होणार नाही, असे काही करायची. तर आणि तरच पाकिस्तानला अक्कल येण्याची शक्यता आहे. ज्या तरुण आणि युवा मतदारांच्या मतांमुळे भारतीय जनता पार्टी सत्तेवर आली त्या तरुणांचा एकच आवाज आहे, पाकिस्तानला नेस्तनाबूत करा. ज्या सोशल मीडियाचा वापर करून भारतीय जनता पार्टीने निवडणुकीची रणनिती आखली, त्याच सोशल मीडियावर आज एकच मागणी आहे. मोदीजी, तुम्ही तुमचे शब्द करून दाखवा. पाकिस्तानला त्यांच्याच भाषेत उत्तर देऊन दाखवा.

सोशल मीडियावर भारतीय जवानाचा एक व्हिडिओ खूप व्हायरल झालाय. त्यात एक कवितेचे सादरीकरण त्याने केले आहे…
अबकी चिंता मत कर चहरे का खोल बदल देंगे
इतिहास की क्या हस्ती है सारा भूगोल बदल देंगे
धारा हर मोड़ बदल कर लाहौर से निकलेगी गंगा
इस्लामाबाद की छाती पर लहराएगा तिरंगा
रावलपिंडी और करांची तक सब गारत हो जाएगा
सिन्धु नदी के आर पार सब भारत हो जाएगा
फिर सदियों सदियों तक जिन्नाह जैसा शेतान नहीं होगा
कश्मीर तो होगा लेकिन पाकिस्तान नहीं होगा
….
हिन्दुस्थान ने ली अब एक नई अंगड़ाई है
भारत माँ के चरणों में ये सोगंध हमने खायी है
आज नहीं तो कल हम अखंड भारत बनायेंगे
सिन्धु को फिर दुबारा गंगा से मिलाएँगे
बंग भंग हुआ था, पाप एक इस धरती पर
दुर्गा की भूमि को पुनः आजाद कराएँगे
खैबर पास और हिन्दुकुश भारत की सीमा होगी
चंहु ओर सनातन और केसरिये की जय जय कर होगी
ये स्वपन एक दिन जरुर साकार होगा
पर उस दिन कश्मीर तो होगा लेकिन पाकिस्तान नहीं होगा

csst02luaau7p4g

मोदीजी, ही कविता एका जवानाने म्हटली, असली तरीही १२० कोटी भारतीयांची ती भावना आहे. तिचा अपमान होईल, अशी कृती करू नका. हे सरकार आधीच्या काँग्रेस सरकारपेक्षा वेगळे आहे, हे दाखवून द्या…

आज नाही, तर कधीच नाही. आजच उत्तर देण्याची सुवर्णसंधी भारताला आहे. ही संधी साधली तरच जनतेला आपल्या शब्दांवर आणि आश्वासनांवर विश्वास राहील. मोदीजी, पाकिस्तानला चोख प्रत्युत्तर देऊनच टाका… ही माझी नाही साऱ्या देशवासियांची मागणी आहे. त्यांनी तुम्हाला ज्यासाठी निवडून दिले त्यापैकी एक अपेक्षा पूर्ण करून दाखविण्याची संधी तुम्हाला आहे. तुम्ही पाकड्यांचे कंबरडे मोडून टाकाल, तर ते पुन्हा भारताच्या उंबरठ्यावर येण्याची हिंमत त्यांच्यात निर्माण होणार नाही. शेजाऱ्यांना तुम्ही असा धडा शिकवाल, हीच देशाची तुमच्याकडून अपेक्षा आहे…

त्यासाठी मनःपूर्वक शुभेच्छा…

डोंगर… आपत्तीचा, दुःखांचा आणि आव्हानांचाही

माळीण… नुसता शब्द जरी नुसता कानावर पडला तरी काळजाचा थरकाप उडविणारी महाभयानक घटना डोळ्यासमोर उभी राहते. कधी काळी माळीण नावाचं छोटंसं टुमदार गाव इथं वसलेलं होतं, यावर कदाचित पुढच्या पिढीचा विश्वासही बसणार नाही, इतकी भीषण हानी या गावाची झाली आहे. कधीही भरून न येणारं नुकसान आहे. घटनेचं वर्णन करण्यासाठी भीषण आणि भयाण हे शब्द अपुरे पडतील, इतकी अवघड परिस्थिती आहे. अलिकडच्या काळात निसर्गाच्या रुद्रावताराचा मानवी जीवनाला बसलेला सर्वाधिक मोठा फटका म्हणजे माळीण असं मला वाटतं.  Satalite-image   10362619_10204072602993252_2135784327786748095_n

संसदेचं अधिवेशन सुरू असल्यामुळं नवी दिल्लीत होतो. माळीणच्या दुर्घटनेची माहिती कळताच राजधानीतच महत्त्वाच्या गाठीभेटी घेतल्या. केंद्रीय गृहमंत्री राजनाथसिंह यांची भेट घेतली. पंतप्रधान माननीय नरेंद्र मोदी यांच्याशी संवाद साधला. त्यांना दुर्घटनेची इत्थंभूत माहिती दिली. परिस्थितीची जाणीव करून दिली. माननीय पंतप्रधानांनी राजनाथसिंह यांना तातडीनं माळीणच्या दुर्घटनाग्रस्त भागाची पाहणी करण्यासाठी महाराष्ट्रात जाण्याच्या सूचना दिल्या.

10169176_10204643856439266_4879685879513590795_n

नवी दिल्लीत हे सगळं सुरू असताना माझं सगळं लक्ष माळीणकडे लागलं होतं. गेल्या पंधरा-वीस वर्षांच्या काळात अनेकदा या गावात या ना त्या निमित्तानं जाणं झालं. माझा आणि माळीणचा अगदी ऋणानुबंध निर्माण झाला होता. तिथली परिस्थिती काय असेल आणि नेमकं काय झालं असेल, हे जाणून घेत होतो. मतदारसंघातील सर्व शिवसैनिक तसंच कार्यकर्त्यांना तातडीनं दुर्घटनास्थळी जाऊन मदतकार्याला हातभार लावण्याचे आदेश दिले. अर्थात, अनेक शिवसैनिक आदेशाची वाट न पाहता आधीच दुर्घटनास्थळी रवाना झाले होते. शिवसेनेप्रमाणेच राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ, बजरंग दल आणि वनवासी कल्याण आश्रमाचे कार्यकर्ते सर्वप्रथम माळीण गावात दाखल झाले होते. तेव्हा ‘एनडीआरएफ’चे जवान किंवा प्रशासनाचे अधिकारीही तिथं पोहोचले नव्हते. सर्व कार्यकर्त्यांनी त्यांच्या परीनं मदतकार्य सुरू केले होते. शिवसैनिक आणि संघाच्या कार्यकर्त्यांचं मला खूप कौतुक आणि अप्रूप वाटतं. कोणतीही आपत्ती कोसळली, की मंडळीच सर्वाधिक आधी तिथं पोहोचतात आणि मदतकार्य सुरू करतात. दुपारनंतर ‘एनडीआरएफ’चे जवान माळीणमध्ये दाखल झाले. नंतर त्यांच्या मार्गदर्शनाखाली सर्व शिवसैनिक आणि संघ स्वयंसेवक काम करू लागले.

1602098_868960169800569_1721092214454791634_o

नवी दिल्लीत वरिष्ठ स्तरावरील अधिकाऱ्यांशी सातत्यानं माझी चर्चा सुरू होती. सतत कोसळणारा पाऊस, गावातील ठप्प झालेला वीजपुरवठा यामुळं रात्री दुर्घटनाग्रस्त गावाला भेट देणं शक्य नव्हतं. त्यामुळं दुसऱ्या दिवशी सकाळी आम्ही माळीणमध्ये दाखल झालो. केंद्रीय गृहमंत्री मा. राजनाथसिंह, विधानपरिषदेतील विरोधी पक्षनेते विनोद तावडे, पुण्याचे खासदार अनिल शिरोळे आणि इतर काही नेतेमंडळी सोबत होती. राजनाथसिंह यांनी माळीण गावची परिस्थिती पाहिली आणि त्यांच्या डोळ्यावर विश्वासच बसेना. ‘इथं एक गाव वसलेलं होतं, यावर विश्वासच बसत नाही,’ हे त्यांचं वक्तव्यामध्येच सगंळ काही सांगून गेलं. काळीज पिळवटून टाकणाऱ्या या घटनेमुळं राजनाथसिंह यांचं हृदयही हेलावलं. केंद्राच्या वतीनं तातडीनं दोन लाख रुपयांची मदत मृतांच्या नातेवाईकांना देण्यात येईल, याची त्यांनी घोषणा केली. त्याचप्रमाणं राज्यानं केंद्राकडे गावाच्या पुनर्वसनाचा प्रस्ताव पाठवावा. केंद्र त्यावर तातडीनं सकारात्मक निर्णय घेऊन गावाच्या पुनर्वसनाची मार्ग मोकळा करेल, असं आश्वासन त्यांनी दिलं.

राज्याचे मुख्यमंत्री आणि उपमुख्यमंत्री आदल्या दिवशीच, म्हणजे दुर्घटनेच्या दिवशी येऊन परिस्थितीचा आढावा घेऊन गेले होते. मात्र, त्यांनी दुर्घटनाग्रस्तांना आणि मृतांच्या नातेवाईकांना कोणतीही मदत जाहीर केली नव्हती. काळाचा घालाच इतका महाभयानक होता, की आर्थिक मदत, दिलासा, मदतीचे हात या सगळ्यांच्या पलिकडं परिस्थिती पोहोचलेली होती. तरीही केंद्र सरकार आमच्या पाठिशी ठामपणे उभं आहे, असा विश्वास निर्माण करणं आवश्यक होतं. ते या निमित्तानं झालं. राजनाथसिंहांच्या नंतर दुपारी मग माजी केंद्रीय कृषिमंत्री शरद पवार दुर्घटनास्थळी दाखल झाले. त्यांनी परिस्थितीचा आढावा घेतला. त्यांच्या भेटीनंतर मग राज्यानं दुर्घटनाग्रस्तांच्या नातेवाईकांना पाच लाख रुपयांची मदत जाहीर केली. अर्थात, राज्याच्या मदतीमध्ये ७५ टक्के वाटा केंद्राचाच असतो. त्यामुळं केंद्रानं माळीणच्या दुर्घटनाग्रस्तांसाठी भरभरून दिलंय आणि इथून पुढं देखील लागेल ती सर्व मदत करण्यासाठी केंद्र सरकार वचनबद्ध आहे, हे मी इथं आग्रहपूर्वक सांगू इच्छितो.

10499421_868962049800381_3891409029198393984_o

माळीणच्या दुर्घटनेमुळं कोसळलेला दुःखाचा आणि आव्हानांचा डोंगरच इतका मोठा होता, की त्याची कारणं काय, कशामुळं हे सगळं झालं, दुर्घटना नैसर्गिक की मानवनिर्मित या सर्व प्रश्नांवर चर्चा करण्याची ती वेळ नव्हती. कदाचित अजूनही आपण चर्चा करण्याची ही वेळ नाही. भूवैज्ञानिक, पर्यावरणशास्त्रज्ञ, हवामानशास्त्रज्ञ आणि संबंधित अभ्यासू मंडळी यावर सखोल संशोधन करून योग्य तो निष्कर्ष काढतील. आपण त्यामध्ये पडण्याची आवश्यकता नाही, असं माझं प्रामाणिक मत आहे. मात्र, तरीही विधानसभा अध्यक्ष दिलीप वळसे-पाटील यांनी माळीण दुर्घटनेच्या निमित्ताने माझ्यावर निशाणा साधून टीका केलीच. मोगलांना जसे जळी, स्थळी, काष्ठी, पाषाणी संताजी-धनाजी दिसायचे तसंच वळसे-पाटलांचं झालेलं दिसतंय. त्यांना प्रत्येक ठिकाणी शिवाजीदादाच दिसतो वाटतं.

विनाकारण त्यांनी माझ्यावर टीका केली. मला वादात पडायचं नाही. आणि दुर्घटनेच्या संकटामध्ये सापडलेल्या आपत्तीग्रस्तांचा अवमान करायचा नाही. माझं म्हणणं फक्त इतकंच आहे, की पडकईची कामं करण्याला माझा विरोध नाही. मात्र, ही पडकईची कामं मनुष्यबळाच्या माध्यमातून झाली असती, तर ते अधिक योग्य झालं असतं.

Malin

आणखी एक मुद्दा मला इथं आवर्जून उपस्थित करावासा वाटतोय. खरं तर अशा आपत्तीच्या प्रसंगात दावे नि प्रतिदावे करत बसण्याची माझी इच्छा नाही. मात्र, समोरच्याला हे समजत नसेल तर मी तरी काय करणार. त्यामुळंच फक्त अजून एक उल्लेख करतो. माळीणच्या मदतीची माहिती घेण्यासाठी दुसऱ्यांदा जेव्हा मी तिथं गेलो तेव्हा डिंभे चेकनाका पास केल्यानंतर अडिवरे गावाजवळ पोलिसांनी माझ्या गाडीसह माझ्यासोबतच्या तीन गाड्या अडवल्या. नुकताच शिवसेनेमध्ये प्रवेश केलेल अरुण गिेरे हे माझ्यासोबत गाडीमध्येच होते. पोलिसांनी अरुण गिरे यांना गाडीतून उतरविले. मी माळीणला जाऊन परत येईपर्यंत अरुण गिरे यांना पोलिस बंदोबस्तात तिथेच म्हणजेच अडिवरे गावातच थांबवून ठेवण्यात आले. अरुण गिरे शिवसेनेत आल्याचा धसका दिलीप वळसे-पाटील आणि त्यांच्या कार्यकर्त्यांनी घेतला आहे. अरुण गिरे यांच्या शिवसेना प्रवेशामुळं त्यांच्या पायाखालची जमीनच सरकल्यासारखी अवघड परिस्थिती झालेली दिसतेय. त्यामुळंच ते प्रत्येक ठिकाणी सूडबुद्धी वापरत आहेत.

मला या पोलिसांचं मोठं आश्चर्य वाटतं. तुम्ही पोलिस आहात की राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या दावणीला बांधलेले शिपाई आहात? पोलिस अधिकाऱ्यांच्या आदेशावर तुम्ही चालता की दिलीप वळसे-पाटील यांच्या तालावर तुमचा कारभार चालतो? अरे, आंबेगावसह शिरूर मतदारसंघात कायद्याचे राज्य आहे की कुणा एकाची हुकुमशाही आहे? वेळीच सुधारा. राज्यातही पुढचं सरकार आमचं आहे आमचं.

बरं प्रत्येक पक्षाच्या कार्यकर्त्यांना आंबेगावात वेगळा न्याय लावण्याची पद्धत दिसतेय. एकीकडे शिवसैनिकांच्या आणि शिवसेना पदाधिकाऱ्यांच्या गाड्या अडवायच्या. दुसरीकडे राष्ट्रवादी काँग्रेस कार्यकर्त्यांच्या चाळीस-चाळीस गाड्या कोणतीही तपासणी न करता आणि न अडविता सोडल्या जात आहेत. माझ्यासारख्या लोकप्रतिनिधीची, खासदाराची गाडी अडविण्याची हिंमत पोलिसांमध्ये येतेच कुठून? राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या कार्यकर्त्यांना वेगळा न्याय आणि शिवसेनेच्या पदाधिकाऱ्यांना-कार्यकर्त्यांना वेगळा न्याय हा कोणता कायदा आहे, याचे उत्तर संबंधितांनी देण्याची आवश्यकता आहे.

‘पडकई’च्या चौकशीला वळसे-पाटील दचकतात का?

  • महाकाय यंत्रसामुग्री वापरून पडकईची कामं केल्यामुळंच ही दुर्घटना झाली का? याची चौकशी व्हायला पाहिजे.
  • अशी काय महाकाय आणि जागतिक दर्जाची यंत्रसामुग्री वापरली, की पडकईच्या कामांसाठी नऊ कोटी रुपये खर्च झाला, याचा तपास व्हायला पाहिजे.
  • पडकईचे नाव निघताच विधानसभा अध्यक्ष दिलीप वळसे-पाटील एकदम दचकतात का? आणि बॅकफूटवर का जातात? त्यांचे पडकईच्या कामात काही हितसंबंध गुंतलेले आहेत का, यावर प्रकाश पडला पाहिजे.
  • अतिरिक्त पोलिस अधीक्षक विजय मगर हे माझी गाडी अडवून ‘पडकईबाबत बोलू नका. लोक नाराज होतील,’ असं मला सांगतात. काय बोलायचं आणि काय नाही, हे मला सांगणारे विजय मगर कोण. मुळात एका लोकप्रतिनिधीची गाडी अडविण्याचे अधिकार यांना कोणी दिले? काय बोलायचं आणि काय नाही, हे सांगणं पुढची गोष्ट झाली. कोणाच्या तालावर हे नाचताहेत? हा सगळा काय झोल आहे?
  • फक्त पोलिसांमार्फत नाही, तर सीआयडीच्या मार्फत पडकईच्या सर्व कामांची आणि या प्रकरणाची चौकशी व्हायला पाहिजे, अशी माझी ठाम मागणी आहे.

10556509_10204072604913300_2966336670619223850_n

पुनर्वसनाचे काम वेगाने व्हायला पाहिजे, यासाठी मी प्रयत्नशील आहे. खचलेल्या मनांना आणि फक्त शरीरानं जिवंत असलेल्या गावकऱ्यांना सर्वतोपरी मदत करून पुन्हा उभं करण्याची आवश्यकता आहे. दुर्घटनेत वाचलेल्या नागरिकांचे पुनर्वसन होईपर्यंत त्यांचा निवास, भोजन, कपडे तसंच इतर सर्व गोष्टींची व्यवस्था ‘डायनालॉग इंडिया लिमिटेड’ कंपनी आणि ‘भैरवनाथ पतसंस्थे’मार्फत करण्यात येत आहे. गावातील पंधरा विद्यार्थ्यांच्या शिक्षणाची जबाबदारी मी स्वतः उचलली आहे. शिवसेना आणि राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या वतीनं मदतनिधी कक्ष सुरू करण्यात आले आहेत. पहिल्या दिवशी पाच लाख रुपयांचा मदतनिधी उभा राहिला. त्यानंतर मदतीचा ओघ सुरूच आहे. कपडे, धान्य आणि इतर जीवनावश्यक वस्तूंच्या रुपानेही मदत मोठ्या प्रमाणावर येते आहे.

दुर्घटनेमुळं झालेलं नुकसान आणि कोसळलेला दुःखाचा डोंगर यातून आपल्याला पुन्हा उभं रहायचं आहे. गावकऱ्यांना उभं करायचं आहे. त्यांना सहकार्याचा हात द्यायचा आहे. आपण सर्वांनी शिवसेनेच्या मदतकेंद्राला भरघोस मदत करून माळीण गावाच्या विकासासाठी आणि आपत्तीग्रस्तांना पुन्हा उभं करण्यासाठी हातभार लावावा, ही माझी आपल्याला कळकळीची विनंती आहे. लिहिण्यासारखं बरंच आहे. पण आता इथंच थांबतो. पुन्हा भेटू लवकरच…

अनुपम रम्य सोहळा…

मतदार भगिनी-बंधूंनो, नमस्कार…

आपणांस लक्ष लक्ष प्रणाम आणि कोटी कोटी धन्यवाद…

मतदारराजानं दाखविलेल्या दृढ विश्वासामुळं सलग तिसऱ्यांदा विजयाची माळ माझ्या गळ्यात पडली आहे. विजयी म्हणून नाव माझे असले, तरीही हा विजय तुमचा आहे. शिरूरमधील मतदारांचा आहे. माझ्या लाडक्या आणि मेहनती शिवसैनिकांचा आहे. महायुतीच्या कार्यकर्त्यांचा आहे. हा विजय तुमचा माझा सगळ्यांचा आहे. तेव्हा आपल्या या दमदार आणि दणकेबाज विजयाबद्दल तुम्हालाही मनःपूर्वक शुभेच्छा… फेसबुक, ट्वीटर आणि वृत्तपत्रांमधून सर्वांचे आभार यापूर्वीच मानले होते. विजयोत्सवाचा जल्लोष आणि इतर गडबडींमधून थोडा वेळ मिळाल्यानंतर मग ब्लॉग लिहिवा, असा विचार केला आणि आज लिहायला घेतलं.

10308062_824191960944057_2797217580040961417_n

यंदाच्या निवडणुकीत धनुष्यबाणाला जवळपास साडेसहा लाख मतं मिळाली. गेल्या वेळी मला चार लाख ८२ हजार म्हणजे जवळपास पाच लाखांच्या आसपास मतं मिळाली होती आणि तुमचा दादा एक लाख ७९ हजार मतांनी निवडून आला होता. मात्र, यंदा आपण माझ्यावर व्यक्त केलेल्या प्रेमामुळं माझ्या मतांचा आकडा साडेसहा लाखांपर्यंत पोहोचला आणि जवळपास तीन लाख दोन हजार मतांच्या फरकानं आपला विजय साकारला. शिवसेनेच्या उमेदवारांपैकी सर्वाधिक मताधिक्यानं जिंकलेला उमेदवार शिरूरचा ठरला आहे. केवळ आणि केवळ आपल्यामुळेच हे शक्य झालंय.

आपण माझ्यावर जो विश्वास दाखविला त्याबद्दल माझे आपल्याला कोटी कोटी प्रणाम. फक्त धन्यवाद व्यक्त करून ऋणातून मुक्त होण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी आपल्या ऋणात राहूनच मतदारसंघाचा अधिकाधिक विकास करण्यासाठी कार्यरत राहीन, इतकेच आश्वासन आपल्याला मी या निमित्तानं देतो. आता केंद्रात आपले सरकार आहे. लवकरच राज्यातही महायुतीचेच सरकार येणार आहे. त्यामुळं शिरूर मतदारसंघाचा ‘सुपरफास्ट विकास’ होईल, हा माझा तुम्हाला शब्द आहे.

दुसऱ्या महायुद्धात ब्रिटनचा विजय साकारणाऱ्या विस्टन चर्चिल यांच्या एका उद्गाराची मला आठवण झाल्यावाचून राहत नाही. ‘कोणत्याही परिस्थितीत विजय. कोणत्याही दहशतीची पर्वा न करता, लढा कितीही प्रदीर्घ असला तरीही आणि मार्ग कितीही खडतर असला तरीही विजय हवाच. कारण एकच विजयाशिवाय तरणोपाय नाही…’ आपल्या विजयाच्या बाबतीत चर्चिलचे हे उद्गार अत्यंत समर्पक आहेत.

10344345_825494007480519_8631895757535716209_o

राष्ट्रवादी काँग्रेसचे पाच आमदार, राष्ट्रवादीच्या बड्या नेत्यांनी ठोकलेला तळ, साम दाम दंड आणि भेद अशा सर्व प्रकारांचा वापर करून विरोधकांनी लढविलेली निवडणूक, पोलिस आणि प्रशासनाच्या जोरावर गळचेपी करण्याचा केलेला प्रयत्न आणि बदनामी तसेच गैरलागू मुद्दे उपस्थित करून प्रचार भरकटविण्याचे षडयंत्र… राष्ट्रवादीच्या नेत्यांनी जमेल ते करून पाहिले. मात्र, मतदारराजा कशालाही भुलला नाही. भरकटला नाही. राष्ट्रीय लोकशाही आघाडीच्या नरेंद्र मोदी यांना पंतप्रधान करण्याचा ठाम निर्धार त्याने केला होता. उद्धव ठाकरे यांच्या नेतृत्वावर त्याने पुन्हा एकदा सार्थ विश्वास व्यक्त केला.

तुमच्या लाडक्या दादाला सर्वच्या सर्व सहाही विधानसभा मतदारसंघांत घसघशीत आघाडी दिली आहे. विजयाचे मताधिक्य आणि सर्व विधानसभांमध्ये महायुतीला मिळालेली आघाडी पाहून राष्ट्रवादीच्या आमदारांचे धाबे दणाणले आहे. विधानसभेला अशीच परिस्थिती राहिली, तर आपले डिपॉझिट गुल होते, की काय अशा चिंतेत राष्ट्रवादीचे धुरीण चिंतन बैठका करीत आहेत. चालू दे त्यांचं…

फक्त शिरूरमध्येच नाही, तर पुणे जिल्हा आणि महाराष्ट्रासह देशभरात भगव्या लाटेचे साम्राज्य पसरले आहे. नरेंद्र मोदी यांच्या नेतृत्वाला मतदारांनी पसंती दर्शविली आहे. त्यांच्या गुजरात मॉडेलचे भरभरून समर्थन केले आहे. नरेंद्र मोदी यांच्याकडून देशवासियांना प्रचंड अपेक्षा आहेत. ते परिस्थिती सुधारू शकतील, असा विश्वास आहे.

विजयाची हॅट्ट्रिक आणि नरेंद्र मोदी यांना मिळालेल्या भव्यदिव्य विजयामुळे झालेल्या आनंदाचा कळसाध्याय म्हणजे संसदेच्या सेंट्रल हॉलमध्ये मंगळवारी (वीस मे रोजी) पार पडलेला हृद्य सोहळा. संसदेमध्ये पहिलं पाऊल ठेवण्यापूर्वी नरेंद्र मोदी यांनी टेकविलेला माथा, ‘भाजपा ही माझी आई आहे,’ हे सांगताना त्यांचा दाटून आलेला कंठ आणि हृदयाला हात घालणाऱ्या भाषणामुळं भाजपच्या अनेक नेत्या-कार्यकर्त्यांच्या डोळ्यात तरळलेले अश्रू… सर्व काही कल्पनेच्या पलिकडचे. सगळा कसा ‘अनुपम रम्य सोहळा’च जसा.

1402269_826532127376707_7443288013772275067_o

शिवसेनेसाठीही तो दिवस खूप संस्मरणीय होता. भावपूर्ण होता. आनंददायी होता. संसद आणि महाराष्ट्राच्या विधानसभेवर भगवा फडकाविण्याचं स्वप्न हिंदूहृदयसम्राट शिवसेनाप्रमुख मा. बाळासाहेब ठाकरे यांनी पाहिलं होतं. संसदेवर भगवा फडकला आहे. बाळासाहेबांचे पहिलं स्वप्न साकार झालंय. आता त्यांचं आणखी एक स्वप्न पूर्ण करण्याची कामगिरी आपल्याला पार पाडायची आहे. महाराष्ट्राच्या विधानसभेवर पुन्हा एकदा भगवा फडकावून महायुतीचे सरकार सत्तेवर आणायचं आहे. मला खात्री आहे, की उद्धवसाहेबांच्या नेतृत्वाखाली हा संकल्पही आपण निश्चितपणे सिद्धीस नेऊ.

राष्ट्रीय लोकशाही आघाडीच्या सहकारी पक्षांनाही त्या दिवशी आवर्जून बोलविण्यात आलं होतं. जवळपास २९ पक्षांचे प्रतिनिधी तेव्हा उपस्थित होते. सरकार स्थापनेसाठीचा दावा करण्यासाठी नरेंद्रभाईंनी राष्ट्रपतींची भेट घेतली. ‘एनडीए’च्या घटक पक्षाच्या नेत्यांनाही बरोबर नेण्याची वेगळी प्रथा नरेंद्रभाईंनी यावेळी सुरू केली. आम्हाला त्याचं विशेष कौतुक आहे. भाजपच्या संसदीय नेतेपदी मोदींची निवड झाली. नंतर राष्ट्रीय लोकशाही आघाडीच्या घटक पक्षांनीही नरेंद्रभाईंच्या नेतृत्त्वावर शिक्कामोर्तब केलं. भाजपनेही सर्व मित्रपक्षांना आश्वस्त केलं, की जरी भाजपला स्वबळावर सत्ता स्थापन करता येणार असली तरीही मित्रपक्षांचा योग्य तो सन्मान राखला जाईलच. कधी खेळीमेळीच्या, कधी हास्यविनोदांच्या तर कधी भावपूर्ण वातावरणात बैठक पार पडली.

शिवसेना हा भारतीय जनता पक्षाचा सर्वाधिक जुना मित्रपक्ष आहे. यंदा तर शिवसेना हा १८ खासदारांसह सर्वाधिक मोठा मित्रपक्षही ठरला आहे. शिवसेनेचा वाघ देशातील सहाव्या क्रमांकावर राहिला आहे. शिवसेना कार्यप्रमुख मा. श्री उद्ध‍व ठाकरे यांनी घेतलेल्या कठोर मेहनतीचे आणि परिश्रमांचेच हे फळ आहे, असं मी मानतो. स्वतः उद्धवसाहेब, सौ. रश्मी ठाकरे आणि आदित्यजी ठाकरे यावेळी आवर्जून उपस्थित होते.

10358990_826532134043373_5936949364826863433_o

सेंट्रल हॉलमध्ये उद्धवसाहेबांनी मोजकंच पण मार्मिकपणे केलेलं भाषणही मला भावलं. हा सोहळा पाहताना, अनुभवताना माझाही ऊर अभिमानानं भरून आला. ‘आजच्या दिवशी मला बाळासाहेबांची राहून राहून आठवण येते,’ असं उद्ध‍वसाहेबांनी सांगितलं. खरं तर शिवसेनेच्या प्रत्येक खासदाराच्या आणि शिवसैनिकाच्या मनातली भावनाच उद्ध‍वसाहेबांनी बोलून दाखविली होती. इतक्या आनंदाच्या आणि जल्लोषाच्या प्रसंगी बाळासाहेबांची आठवण आली नाही, तर तो शिवसैनिक कसला. सगळा सोहळा कसा भावोत्कट बनला होता. आयुष्यात पुन्हा कधीही अनुभवता येणार नाही, अशा सोहळ्याचं साक्षीदार होण्याचं भाग्य मला लाभलं, हे मी माझं भाग्य समजतो.

आता उत्सुकता आहे नरेंद्र मोदींच्या राज्याभिषेक सोहळ्याची… आपण या आणि अशा अनेक संधी उपलब्ध करून दिल्याबद्दल पुन्हा एकदा सर्वांचे मनःपूर्वक आभार…

जयहिंद… जय महाराष्ट्र…

धन्यवाद… शतशः धन्यवाद…

धन्यवाद… त्रिवार धन्यवाद… शतशः धन्यवाद… गेल्या निवडणुकीच्या तुलनेत आपल्या शिरूर मतदारसंघात यंदा मतदान साडेआठ ते नऊ टक्क्यांनी वाढले. भारताचे भविष्य सुरक्षित आणि समर्थ हातांमध्ये सोपविण्यासाठी नागरिकांनी स्वयंस्फूर्तीने बाहेर पडून भरभरून मतदान केले, याबद्दल सर्व मतदार बंधू-भगिनींचे मनःपूर्वक आभार.

भारतीय लोकशाहीच्या अलिकडच्या इतिहासातील ‘आरपार’ची लढाई म्हणून चर्चेत असलेल्या लोकसभा निवडणुकीतील आपल्याकडील मतदानाचा टप्पा पार पडला. आता वेध लागलेत सोळा मे चे. गेल्या दहा वर्षांतील मतदारसंघातील कामाचा धडाका, नरेंद्र मोदी यांना पंतप्रधान करण्यासाठी देशात असलेली लाट आणि वाढलेला मतदानाचा टक्का हे सर्व संकेत एकाच गोष्टीचे निदर्शक आहेत. मतदारांचे प्रेम, शुभेच्छा नि आशीर्वाद, शिवसैनिकांनी अहोरात्र घेतलेली मेहनत तसेच सर्वसामान्य जनतेचा पाठिंबा यांच्या जोरावर यंदाही शिवसेनाच बाजी मारणार आणि हॅट्ट्रिक साधणार, यामध्ये आता मला अजिबात शंका नाही.

10006357_805351042828149_4900195435141979680_n

गेल्या दहा-पंधरा वर्षांपासून या ना त्या निमित्ताने सगळीकडे हिंडणं-फिरणं होतं. दहा वर्षांपूर्वी खासदार झाल्यापासून तर पायाला भिंगरी लागल्यासारखाच हिंडतोय. त्यामुळं निवडणुकीच्या निमित्तानं हिंडणं हा काही माझ्यासाठी तसं पहायला गेलं तर वेगळा अनुभव नव्हता. तरीही  निवडणुकी  निमित्तानं प्रचारासाठी महिना दीड महिन्याच्या कालावधीत मतदारसंघ उभा-आडवा पालथा घालणं हा वेगळाच अनुभव असतो. या निवडणुकीच्या निमित्तानंही असेच काही अनुभव आले. ते तुम्हाला जरूर सांगावेसे वाटले, म्हणूनच हा ब्लॉग लिहितोय…

यंदा उन्हाळा बराच लवकर सुरू झाल्याचं प्रचारादरम्यान फिरताना जाणवलं. उन्हाचा कडाका आणि उन्हामुळं होणारी काहिली ही गेल्या दोन निवडणुकीपेक्षा खूपच अधिक होती, हे प्रकर्षानं अनुभवलं. सकाळी सहा वाजता माझा दिवस सुरू व्हायचा आणि रात्री झोपायला कधी कधी रात्री दोन वाजायचे. चार तास झोप घेतल्यानंतर पुन्हा पुढच्या दिवशी प्रचारासाठी तयार व्हावं लागायचं. तालुकानिहाय प्रचार यंत्रणा राबविली. त्यानुसारच प्रचाराचं प्लॅनिंग केलं. अनेकदा रोज चाळीस-चाळीस गावांमध्ये प्रचारासाठी जाणं व्हायचं. खेड्यापाड्यांपर्यंत पोहोचणं व्हायचं. तालुक्याच्या ठिकाणी किंवा मोठ्या गावात गेल्यावर प्रचारसभा,मेळावे किंवा रोड शो व्हायचे. पण छोट्या गावांत गेल्यानंतर पायी फेरी मारायची, लोकांशी संवाद साधायचा आणि पुढं निघायचं, असं ठरलेलं असायचं.

मतदारसंघातील अगदी छोट्यातील छोट्या गावात, आदिवासी पाड्यात गेलो. कोणत्याही गावात गेलो, की मतदारांना भेटण्याची हक्काची जागा म्हणजे गावातलं मंदिर. मंदिरात जाऊन दर्शन घ्यायचं आणि नंतर मग मंदिराच्या बाहेरच गावकऱ्यांशी संवाद साधायचा. गेल्या पाच वर्षांत गेलो नव्हतो, इतक्या मंदिरांमध्ये या दीड महिन्यात गेलोय. लोकांना पण बरं वाटायचं, आपला खासदार निवडणुकीच्या रणधुमाळीत वेळ काढून खास आपल्याला भेटायला आलाय याचं.

10256657_803992489630671_4767046410696233741_o

गावातल्या तरुणांना माझ्यासोबत फोटो काढायचा असायचा. फोटो काढून तो व्हॉट्सअप, फेसबुकवर टाकावयाचा असायचा. ‘अब ऑटोग्राफ का नाही फोटोग्राफ का जमाना है..,’ असं कुठल्याशा जाहिरातीत पाहिल्याचं आठवतंय. त्याचा अनुभव मला जागोजागी येत होता. प्रत्येकाकडून दादा घरी या, दादा घरी या, अशी विनंती व्हायची. प्रत्येकाच्या घरी जाणं काही व्हायचं नाही. पण निवडून आल्यावर नक्की  येणार, असं आश्वासन देऊ मग आम्ही पुढं निघायचो. ‘दादा आता जेवूनच जायचं, दादा चहा तरी घ्या किंवा थंडगार सरबत घ्या,’  असा आग्रह प्रत्येकाकडून व्हायचा. खरं तर सगळेच मला घरच्यासारखे. त्यामुळंच घरच्यांचा आग्रह मोडणं अशक्य असायचं. पण प्रत्येकाची समजूत घालून मग तिथून पुढं निघावं लागायचं. क्वचित कुठंतरी घोटभर चहा घे, कुठं थोडं सरबत पी, उसाचा रस घे असं करत आमचा प्रवास पुढं सुरू असायचा.

गावात गेल्यानंतर आमच्या अनेक भगिनी या शिवाजीदादाला ओवाळण्यासाठी थांबलेल्या असायच्या. पोहोचल्यानंतर पटकन ओवाळून घ्यायचं आणि मग पुढं जायचं, असं ठरलेलं असायचं. पण अनेकदा गडबडीत त्यांच्याकडून ओवाळल्यानंतर डोक्यात तांदुळांच्या ऐवजी साखर टाकली जायची आणि साखर भरवायच्या ऐवजी त्या तांदूळ भरवायच्या. अशी मजा मजा चालायची प्रचारादरम्यान. पण आपल्याला ओवाळण्यासाठी भर उन्हात कोणतरी थांबलंय, हे पाहूनच मला खूप बरं वाटायचं. असं प्रेम सगळ्याच राजकारण्यांना मिळतो, असं नाही.

10258615_804454106251176_7277278779762166207_o

आमच्या गावात पाच मिनिटं तरी बोललं पाहिजे हं,  असा सगळ्याच ठिकाणी आग्रह असायचा. मी पण मग गावकऱ्यांचा आग्रह मोडायचो नाही. ‘दिल्लीत जाण्यासाठी तुम्हा सर्वांच्या शुभेच्छा हव्या आहेत. आशीर्वाद घ्यायला आलो आहे,’ असं काहीसं बोलून मग तिथून पुढं निघायचो. दोन मिनिटं बोललं तरी गावकऱ्यांना बरं वाटायचं. दहा वर्षांत केलेल्या कामांची आठवण मतदार स्वतःहून करून द्यायचं. दादा तुमच्यामुळं आमच्या गावात रस्ता आला. तुमच्यामुळं आमच्या नदीवर पूल बांधला गेला… असं बरंच काही.

अनेक ठिकाणी गेल्यानंतर लोकांनी वैयक्तिक कामांच्या आठवणींनाही उजाळा दिला. ‘दादा, तुम्हाला हॉस्पिटलचं बिल कमी करण्यासाठी फोन केला होता. तुम्ही त्यावेळी आमच्यासाठी हॉस्पिटलला फोन केला आणि आमचं बिल कमी झालं. आता आम्ही तुमची साथ सोडणार नाही,’ असं एखादा गावकरी म्हणायचा. कुणी म्हणायचं, दादा तुमच्या शिफारसीमुळं सरकारी रुग्णालयात आमचं ऑपरेशन अगदी सहज झालं वगैरे वगैरे. एका गावात गेल्यानंतर नऊ-दहा तरुण माझ्यापाशी आले आणि म्हणाले, की दादा, मागं आम्ही दिल्लीत अडकून पडलो होतो. तेव्हा आम्ही तुमच्या दिल्लीतील बंगल्यावर राहिलो होतो. तेव्हा तुम्ही आमच्या राहण्यासह इतर सगळी व्यवस्था खूप चांगली केली होती. ती गोष्ट आमच्या खूप लक्षात राहिली आहे. आमची मते तुम्हालाच… मी मतदार राजाकडे मत मागायला जातोय आणि मतदार मला स्वतःहून सांगतोय, की दादा यंदा आमचं मत तुम्हालाच. मला सांगा, कोणत्याही लोकप्रतिनिधीला यापेक्षा अधिक आनंदाची गोष्ट काय असू शकेल.

10012783_793480607348526_1180859552_o

मतदारांप्रमाणेच मला आभार मानायचे आहेत, ते माझ्या कार्यकर्त्यांचे, शिवसैनिकांचे. माझ्या गावातील कार्यकर्ते असो, मतदारसंघातील शिवसैनिक असो किंवा मुंबईहून वीस-पंचवीस दिवसांसाठी माझ्याबरोबर फिरणारे कार्यकर्ते असो. त्या सर्वांच्या जोरावरच आम्ही प्रचारयंत्रणा अत्यंत प्रभावीपणे राबवू शकलो. प्रचारात फिरताना अत्यंत अचूक प्लॅनिंग असो, पुढील व्यवस्था योग्य पद्धतीनं लागलेली आहे किंवा नाही हे तपासून पाहणं असो, गोळ्या-औषधं मी वेळेवर घेतोय की नाही यावर लक्ष ठेवणं असो… अशी अनेक छोटी-मोठी काम कार्यकर्त्यांनी अत्यंत यशस्वीपणे पार पाडली, त्यामुळंच आम्ही मतदारसंघात सर्वदूर पोहोचू शकलो. आमचं नियोजन फारसं कधी चुकलं नाही. उशीर झालाच तर पंधरा-वीस मिनिटांचा. पण पोहोचायलाच दोन-तीन तास उशीर झाला, असं फारसं कधी घडलं नाही. ते याच अचूक आणि शिस्तबद्ध प्लॅनिंगमुळं.नेत्यांपासून कार्यकर्त्यांपर्यंत प्रत्येकाचं नाव इथं घेणं शक्य नसलं तरीही मी त्यांचे योगदान जाणतो आणि मला त्या सर्वांच्या ऋणात राहणेच पसंत आहे.

माझ्या प्रचारासाठी झटणाऱ्या कार्यकर्त्यांप्रमाणेच माझं बॅक ऑफिस सांभाळणाऱ्या मंडळींचाही मला इथं आवर्जून उल्लेख करावासा वाटतो. आमचा बबलू काजळे असेल, दत्ता गांजाळे, सुजीत देशमुख, सुशांत जाधव, संतोष गावडे, नाना गांजाळे, सागर काजळे आणि प्रकाश थोरात ही मंडळी असतील किंवा प्रमोद सावंत असतील, या सात-आठ जणांवर मी माझं ऑफिस सोपवून निर्धास्तपणे प्रचारासाठी बाहेर पडायचो. माझ्याकडे काम घेऊन आलेल्या प्रत्येकाला समाधान मिळेल आणि त्याचं काम पूर्ण होईल, यासाठी ही मंडळी प्रयत्नशील असायची. कामासाठी आलेला माणूस रिकाम्या हातानं आणि हिरमुसल्या मनानं परत जाणार नाही, याची काळजी हे घेत असत. दौऱ्याच्या बातम्या वृत्तपत्रांपर्यंत पोहोचविणं, त्याचा फॉलोअप घेणं, निवडणूक आयोगाच्या संपर्कात राहणं, खर्चाचे हिशेब-परवानग्या आणि अशा असंख्य गोष्टींचा पाठपुरावा करणं अशी शेकडो कामं ही मंडळी निर्विघ्नपणे पार पाडत होती, म्हणूनच मला कशाचंही टेन्शन नव्हतं.

आणखी काही जणांना विसरून चालणार नाही. ते म्हणजे माझे कुटंबीय आणि नातेवाईक. ही मंडळी देखील माझ्या प्रचारात पहिल्यापासूनच हिरिरीने सहभागी झाली होतीच. पण गेली दहा वर्षे त्यांनी मला जे सांभाळून घेतलंय, त्याबद्दल मला त्यांचं कौतुक वाटतं. मतदारसंघात फिरताना कधीकधी घराकडं, संसाराकडं दुर्लक्ष होतं. पण त्यांनी त्याबद्दल कधीही तक्रार केली नाही किंवा चुकूनही एखादा शब्द देखील काढला नाही.

मतदारसंघातील मतदार, माझे शिवसैनिक, कुटुंबीय त्याचप्रमाणे माझ्या गावातील दीडशे ते दोनशे लोकं, विविध गावातील गावकरी, माझे नातेवाईक आणि खेड्यापाड्यातील सर्वसामान्य माणसं फक्त माझ्या प्रचारासाठी आणि विजयासाठी सतत एक महिना संपूर्ण मतदारसंघ फिरत होते. त्या सर्वांच्या जोरावरच माझी आजवरची वाटचाल सुरू होती आणि ही घोडदौड यापुढेही कायम राहील, असा मला विश्वास आहे.

पुन्हा एकदा तुम्हा सर्वांचे धन्यवाद. मनापासून धन्यवाद.

जय महाराष्ट्र…

वाघ एकला राजा…

DSC_0002

मतदार बंधू-भगिनींनो नमस्कार…

भारतीय लोकशाहीमध्ये सर्वाधिक महत्त्व असलेला मतदानाचा दिवस जवळ येऊन ठेपलाय. त्या दिवशी योग्य माणूस निवडायला चुकलात, तर मग पुढील पाच वर्षे मनस्ताप करत बसण्यावाचून पर्याय नाही. त्यामुळेच सारासार विचार करून योग्य उमेदवारालाच मतदान करा आणि कोणत्याही प्रलोभनांना आणि धमक्यांना नि दबावाला बळी न पडता निर्भिडपणे मतदान करा.

निवडणुकीच्या वेळी लोक तुमच्या गावात येतील, घरात येतील. हात जोडून मतांचा जोगवा मागतील. निवडणूक जवळ आली, की उगवणारे कोण आणि गेल्या पंधरा-वीस वर्षांपासून घरातल्या माणसाप्रमाणे सदैव तुमच्या सुखदुःखात सहभागी होणारा माणूस कोण?याचा विचार करा आणि मगच बटण दाबा.

तुम्ही बघताच आहात. गेल्या अनेक वर्षांपासून सगळ्यांना एकटाच झुंज देतोय. सगळ्यांना एकटा पुरून उरतोय. मतदारसंघात सहापैकी पाच आमदार सत्ताधारी पक्षाचे. केंद्र आणि राज्याप्रमाणाचे जिल्हा परिषदेतही सत्ता काँग्रेस-राष्ट्रवादी आघाडीची. प्रशासन आणि पोलिस देखील सत्ताधाऱ्यांनाच सामील असलेले. वेळोवेळी माझी आणि माझ्या पक्षाची मुस्कटदाबी करण्याचा आणि कायम कोंडीत पकडण्याचा प्रयत्न सत्ताधाऱ्यांकडून होतो. विकासकामांचा निधी अडवून ठेव, कधी खोटी माहिती देऊन योजनेची अंमलबजावणीच रद्द कर, मी एखाद्या योजनेसाठी मागितलेला निधी दुसरीकडेच वळव, कधी मी केलेल्या कामांचे उद्घाटन स्वतःच करून खोटा प्रचार कर… असे अनेक मार्ग अवलंबून ही मंडळी मला खिंडीत गाठण्याचा प्रयत्न करतात.

राष्ट्रवादीने तर मला पराभूत करण्यासाठी नेत्यांची आख्खी फौजच्या फौजच शिरूरमध्ये उतरविली आहे. शरद पवार ठाण मांडून आहेत. अजित पवारांनी तर मला पराभूत करण्याचा विडाच उचलला आहे. राष्ट्रवादीच्या मंत्र्यासंत्र्यांपासून ते गल्लीबोळातील पदाधिकाऱ्यापर्यंत जो उठतोय तो माझ्या विरोधात बोलतोय. अमेरिकेचे माजी अध्यक्ष बिल क्लिंटन यांच्याशी फर्ड्या इंग्रजीतून बोलणाऱ्या माझ्यासारख्या माणसाला ‘तुमचं शिक्षण किती,’ असा प्रश्न विचारला जातोय. घर, संसार आणि उद्योगधंद्याकडं दुर्लक्ष करून माझ्या मतदारसंघाला तळहाताच्या फोडाप्रमाणे जपलं आणि मला विचारत आहेत, तुम्ही दहा वर्षात काय काम केलं. इतके सगळे आरोप करूनही मी जुमानत नाही, म्हटल्यावर मग आमच्याच काही लोकांना फितवून, फूस लावून आणि पैसे देऊन माझ्याविरोधात लढण्यासाठी उतरविण्यापर्यंत यांची मजल गेली.

10010661_805244569505463_4827094739406973192_o

महाभारतातील अभिमन्यूप्रमाणे मला घेरण्याची रणनिती राष्ट्रवादी काँग्रेसने आखलीय. पण मला हे चक्रव्यूह कसं भेदायचं हे मला माहितीय. नुसतं माहितीच नाही, तर मी राष्ट्रवादीचे हे चक्रव्यूह भेदणार आणि पुन्हा विजयी होणार, असा मला विश्वास आहे. छत्रपती शिवरायांनी पाच पातशाह्यांविरोधात लढा देऊन स्वराज्याची निर्मिती केली. त्याचप्रमाणे राष्ट्रवादीच्या पाच आमदारांविरोधात लढून त्यांना कायमचा धडा मी शिकविणार आहे. आई तुळजाभवानीची शपथ घेऊन सांगतो, दहा वर्षांत रुपयाचा भ्रष्टाचार केला नाही. विकासकामांचा पैसा लाटला नाही. लोकांच्या कामांमध्ये कमिशन खाल्लं नाही. माझा दारूचा धंदा नाही. जुगाराचा आणि मटक्याच्या धंद्यात मी भागीदार नाही. वाळू उपश्याचा धंदा करून पैसे लाटलेले नाही. कधी कोणाला नाडला नाही, की कोणाकडून पैसा उकळला नाही. वाटमाऱ्या करून कधी आपापसांत वाटून घेतले नाही. त्यामुळेच राष्ट्रवादीवाले मला घाबरत आहेत. कारण त्यांना माझ्याकडून काहीच वाटा मिळत नाही. भविष्यात आणखी डोईजड होईल म्हणूनच त्यांना स्वच्छ चारित्र्याचा आणि निष्कलंक प्रतिमेचा शिवाजी नको आहे.

पण राष्ट्रवादी आणि काँग्रेसने कितीही अपशकुन केला, तरी मी निवडून येणारच याची मला खात्री आहे. कारण मी गेली पंधरा-वीस वर्षे लोकांमध्येच वावरलो. माझ्याकडे येईल त्याचे काम प्रामाणिकपणे आणि लवकरात लवकर कसे उरकता येईल, याचा प्रयत्न केला. विकासकामांना प्राधान्य दिले. जात, पात, धर्म आणि पक्ष यापैकी काहीच पाहिले नाही. गावागावांत, खेड्यांत आणि आदिवासी पाड्यांमध्ये गेलो. त्यांच्या अडी-अडचणी दूर करण्याचा प्रयत्न केला. त्यांना सुखाचे दिवस दाखविण्यासाठी अहोरात्र मेहनत घेतली. मतदार बंधू-भगिनी आणि तरुण-तरुणी माझ्या पाठिशी आहेत.

त्यामुळेच मला राष्ट्रवादीच्या या चक्रव्यूहाची भीती नाही. मी बिनधास्त आहे. अरे, छत्रपती शिवरायांचा आशीर्वाद घेऊन स्थापन झालेल्या शिवसेनेचा मी खासदार आहे. सच्चा शिवसैनिक आहे. टोळकं करून येणाऱ्या कोल्हे, लांडगे आणि तरसांना मी घाबरत नाही. मी दिवंगत शिवसेनाप्रमुख बाळासाहेब ठाकरे यांचा वाघ आहे वाघ. आडवे याल तर खबरदार..

1897674_10151935527787030_807607086160904921_n

आई तुळजाभवानी, छत्रपती शिवाजी महाराज आणि हिंदूहृदयसम्राट, दिवंगत शिवसेनाप्रमुख मा. बाळासाहेब ठाकरे यांचे आशीर्वाद, शिवसेना पक्षप्रमुख मा. उद्धवजी ठाकरे यांचे सहकार्य आणि शुभेच्छा, शिरूर लोकसभा मतदारसंघातील मायबाप मतदारांचे शुभाशिर्वाद नि तरूण मतदार बंधू-भगिनींच्या शुभेच्छा यांच्या जोरावर माझी वाटचाल सुरू आहे. यंदाही ती सुरूच राहणार. आता तर केंद्रात आणि पुढे राज्यातही आपलेच सरकार येणार आहे. त्यामुळे विजयाची हॅट्ट्रिक पूर्ण करून विकासाच्या आणखी योजना राबविण्यासाठी मी सज्ज आहे.

तुमच्या पाठिंब्यामुळेच माझी आजवरची वाटचाल यशस्वीपणे सुरू आहे. यंदाच्या सतरा एप्रिलला तुम्ही धनुष्यबाणाच्या समोरील बटण दाबून मला एक नंबरच्या मताधिक्याने विजयी कराल, अशी खात्री आहे. पुन्हा एकदा धन्यवाद. तुम्ही असेच माझ्यासोबत रहा. कारण तुम्ही सोबत असाल तर राष्ट्रवादी नि काँग्रेसने माझी कितीही कोंडी करण्याचा प्रयत्न केला, चक्रव्यूहात अडकविण्याचा प्रयत्न केला, तरी मी त्यातून मी विजयश्री खेचून वीरासारखा बाहेर पडेन, असा मला आत्मविश्वास आहे.

नवी दिल्लीवर भगवा फडकविण्याचे दिवंगत शिवसेनाप्रमुख मा. बाळासाहेब ठाकरे यांचे स्वप्न पूर्ण करूया… दिल्ली जिंकूया… गुरूवार दिनांक १७ एप्रिल रोजी धनुष्यबाणासमोरील बटण दाबून आपण नरेंद्र मोदी यांचे हात बळकट करण्यासाठी मला प्रचंड बहुमताने विजयी कराल, असा मला विश्वसा आहे…

धन्यवाद.

भगव्या झेंड्याची शान… धनुष्यबाण

जय हिंद… जय महाराष्ट्र…